تراوش كرده است ، ولى ما براي رعايت صحت عربى آنها را به عربى صحيح برگردانده والبتة همهء موارد را در پاورقى تذكر داده‌ايم . چه‌بسا دربارهء تاريخ زبان عربى در ميان غير عربها وبه‌ويژه ايرانيان بتوان از اين متون أصيل مطالبى به دست آورد . نكتهء آخر اينكه در بخش 46 رساله سه كلمهء فارسي غير معرّب به كار رفته : ديگدان ( به معناى ديگ‌پايه واجاق ) ، طنجير ( به معناى ديگ خوراك‌پزى ) ، واسطام ( به معناى كفچهء آتشدان ) . در پاره‌اى موارد ، كاتب به اشتباه واژه‌اى را نوشته وروى آن خط كشيده است . اين موارد را نيز در پاورقى نشان داده‌ايم .